Świerzb leczenie

W ostatnim stuleciu nastąpił ogromny postęp, jeśli chodzi o metody leczenia świerzbu. Jeszcze dwa wieki temu choroby zakaźne były zagrożeniem życia. Trudne do powstrzymania epidemie takich chorób jak ospa, gruźlica, malaria siały zniszczenie obejmując swym zasięgiem ogromne obszary. Choć dziś ryzyko pandemii nadal istnieje ale jest ono duże mniejsze. Duży wpływ na to ma ogólna poprawa warunków sanitarnych, szczepienia ochronne, leki przeciwwirusowe oraz edukacja prozdrowotna, dzięki czemu świerzb jest obecnie schorzeniem całkowicie uleczalnym.

Samo leczenie świerzbu nie sprawia obecnie większych problemów. Choć wyjątkiem jest tu bardzo zaawansowana postać schorzenia np. świerzb norweski z wtórnym zakażeniem bakteryjnym. Leczenie choroby skóry najczęściej polega na stosowaniu przepisanej przez lekarza maści i smarowaniu zakażonej skóry. Ważne jest aby leczenie wykonywać zgodnie z ulotką dołączoną do leku. Kuracja trwa zazwyczaj kilka dni w zależności od wielkości infekcji.

W leczeniu świerzbu znajduje zastosowanie krem zawierający 1% permetryny, jest to środek owadobójczy z grupy pyretrin, którego jednorazowe zastosowanie jest skuteczne prawie we wszystkich przypadkach. U niewielkiej liczby chorych można zastosować lek ponownie po 1-2 tygodniach. Oprócz tego płyn Novoscabin, zawierający 30% ester benzylowy kwasu benzoesowego w oleju parafinowym, który stosuje się dwukrotnie oraz maść Wilkinsona (15% siarki i 15% dziegciu) - przez kilka-kilkanaście dni. Novoscabin łatwo przenika przez zrogowaciały naskórek. U dzieci zaleca się 50% maść Wilkinsona na paście cynkowej lub 5% maść krotamitonową.

Dużym postępem było wprowadzenie do leczenia świerzbu iwermektyny - leku stosowanego przez weterynarzy. Jednorazowa dawka doustna 150-200 ug/kg mc. powoduje ok. 75% uleczeń, a jeśli zmiany nie ustępują, powtórzenie tej samej dawki po 15 dniach jest skuteczne u 96% chorych. Objawy uboczne są nieznaczne, także iwermektyna prawdopodobnie wyprze dotychczasowe leczenie zewnętrzne.

Leczenie na własną rękę tzw. domowe sposoby nie powinny być stosowane. Świerzb jest chorobą wysoce zakaźną i zawsze powinien być zdiagnozowany przez lekarza i leczony odpowiednimi środkami, dostępnymi tylko na receptę. Najczęściej w celu potwierdzenia diagnozy postawionej na podstawie zmian klinicznych zaleca się przeprowadzenie badań laboratoryjnych na obecność pasożytów. Należy pamiętać o leczeniu całej rodziny, aby zapobiec ponownym zakażeniom.

Przez wiele lat najczęściej stosowanym lekiem na świerzb, dostępnym w każdej aptece był pestycyd o nazwie lindan (Jacutin). Został on jednak wycofany z produkcji i zabroniono jego sprzedaży. Uznano, że lindan jest silnie trujący, groźny dla zdrowia ludzkiego i mogący wywołać różnego rodzaju problemy zdrowotne.

Podobne tematy

  • Swierzb - podstawowe informacje Świerzb jest schorzeniem dermatologicznym, który najczęściej występuje
  • Objawy świerzbu Cechą charakterystyczną dla świerzbu jest uporczywy świąd, nasilający się w porze nocnej, pod wpływem
  • Czynniki ryzyka Czynnikami zwiększającymi prawdopodobieństwo zakażenia są złe warunki sanitarne
  • Zdjęcia świerzbu Świerzbowiec jest podstępnym przeciwnikiem. Zanim pojawią się pierwsze zmiany na skórze
  • Jak uniknąć? Najlepszą i niezastąpioną metodą uniknięcia świerzbu jest profilaktyka